การตกตะกอนของเหล็กกล้า

เหล็กจะถูกทำให้ร้อนถึงอุณหภูมิสูง (โดยปกติจะอยู่รอบ 980-1050 องศา) โดยที่องค์ประกอบการผสมจะละลายเป็นสารละลายที่เป็นของแข็ง ตามด้วยการระบายความร้อนอย่างรวดเร็วหรือดับซึ่ง "ล็อค" องค์ประกอบการผสมในสถานที่

เหล็กจะเย็นลงอย่างรวดเร็ว (โดยปกติจะอยู่ในน้ำหรือน้ำมัน) เพื่อรักษาองค์ประกอบการผสมในสารละลาย สิ่งนี้สร้างเฟสอ่อนนุ่มที่เรียกว่า "โซลูชันที่เป็นของแข็งที่ไม่อิ่มตัว"

จากนั้นเหล็กจะถูกอุ่นขึ้นสู่อุณหภูมิที่ต่ำกว่า (โดยทั่วไปจะอยู่รอบ 400-650 องศา) และจัดขึ้นเป็นระยะเวลาหนึ่ง ในช่วงนี้อนุภาคละเอียด (ตกตะกอน) จะเกิดขึ้นภายในเมทริกซ์เหล็ก การตกตะกอนเหล่านี้ทำหน้าที่เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวของการเคลื่อนที่เพิ่มความแข็งและความแข็งแรงของวัสดุอย่างมาก